انتخابات

یکی از نقاط قوتی که کشور ما بدان افتخار می کند، نیرویی است که در جمعیت آن نهفته است. قدرت و پتانسیل های ذاتی ۲۵ درصد از جمعیت کشور ( جوانان بین ۱۵ الی ۲۹ سال ) ، که پیش نیاز پیشرفت یک ملت است. یکی از جوانترین کشورهای جهان در حال حاضر ایران است با میانگین سنی ۳۱ سال. بنابراین سرمایه گذاری و توسعه در این قابلیت در تمامی بخش های سیاست گذاری و مدیریتی و اجرای کشور می تواند موجبات پیشرفت های چشمگیری شود.

با این وجود ، به عنوان یک تلنگر، میانگین سنی نمایندگان مجلس دهم ۵۰ سال است که از سن متوسط نمایندگان در سراسر جهان پیرتر است. با این تفاسیر عرصه عملگرایی سیاسی و دیپلماسی دقیق برای سیاستگذاری در حوزه جوانان بسیار دور از ذهن محسوب می شود چه برسد به هرگونه تغییر بنیادی در کل امورات کشور. در حالی که ایران با افتخار خود را جوانگرا می داند ، ولی تصمیمات سیاسی به دست پیرترین افراد کشور صورت میگیرد.

گروه سنی جمعیتی بین ۱۵ تا ۲۹ سال مسائل “امروز” را که ایران باید برای مقابله با آنها آماده شود ، به درستی درک می کند. نمایندگی جوانان در مجلس شورای اسلامی و شورای شهر ، مشکلاتی را که کشور در حال توسعه ما با آن روبرو است ، به خوبی و دقیق می داند و برای آن راهکار دارد.

محدود کردن عرصه سیاستگذاری برای افراد بالای پنجاه سال مانع پیشرفت و ممانعت از ورود دیدگاه ها و ایده های جدیدتر در قوه های مختلف است. جوانان نه تنها ذاتاً پرانرژی تر و مشتاق تر هستند ، بلکه در مقایسه با سن کاندیداهای مجلس فعلی نیز متناسب و با سواد تر و پر دانش تر هستند. مشارکت جوانان در سیاست ، با فراهم کردن جایگاهی در قوه های مختلف و ایجاد فضای گفتمان سیاسی برای جوانان ، بارها و بارها تحول سیاسی در ایران را پویا می کند. چشم انداز تازه و ایده های تازه تر همان چیزی است که الزام دموکراسی ما در حال حاضر است.

ورود جوانان به سیاست ، پایه و اساس بعدی برای پیشرفت بیشتر دموکراسی ما است. جوانان همان چیزی هستند که جمعیت فعال یک کشور را تعیین می کنند و کاملا منطقی است که آنها از فرصت مورد نیاز برای شروع تغییر ، کاهش اختلاف حزبی و تحمل یکدیگر بهره مند شوند.

 

نویسنده یادداشت: شریف زمانی – فعال سیاسی

آیدی اینستاگرام:

sharifzamani.ir@

شریف زماین

پاسخی بگذارید